Seni dans ederken seyretmeyi özlemişim. Karanlığın içinde belirip kaybolan kıvrımlarını takip etmeyi... Etrafındaki herşeyden soyutlanmış bir şekilde salınmanı... Ellerinle, saçlarını başının üzerinde toplamanı ve sırtını bana dönüp gülümsemeni... Üstünde, her zamanki kırmızı elbiseni görmeyi...
Seni bu kadar beklettiğim için üzgünüm. Ruhumu eski saflığına kavuşturmam biraz zaman aldı ama bak, yine her zamanki gibi buradayım. Yansıman, bir kez daha gözlerimde... Senin de, bunu seyretmeyi sevdiğini biliyorum. Sıcaklığını tenimle paylaşmayı... Verdiğim nefesi üzerinde hissetmek istediğini... Parmaklarımı kıvrımlarında gezdirmemi ama sana hiçbir zaman tam olarak dokunmamamı...
O kadar güzelsin ki... Sana bakarken nefes almayı bile unutuyorum bazen ve sen, her zamanki gibi, dansını yarıda bırakıp bana bakıyorsun. Sakin ama bir o kadar da endişeli bir ifade var gözlerinde, "Herşey yolunda mı?" dermişçesine... Gözlerimi kapatıp gülümsüyorum sana duyduğum çocuksu hayranlığa. Yavaşça, kaldığım yerden devam ediyorum nefes almaya. Onları açtığımda, gülümseyen gözlerinle buluşuyor gözlerim... Aklımdan geçenleri mi okumaya çalışıyorsun yoksa? Yüzümdeki şaşkın ifadeden anlıyorsun yine ne düşündüğümü. Gülümseyerek, aklımdakileri dağıtmak için yeniden başlıyorsun dansına...
Gecenin sonunda, ikimizin de beklediği o anda, dudaklarım yaklaşıyor sana. Her zamanki heyecanın beliriyor yine vücudunda. Gözlerin dudaklarımda, son bir duraksama dansında. Verdiğim son nefesi üzerinde hissetmenin heyecanıyla, sönüyor ateşin. Arkandan bakıyorum yine bir süre. Gözlerim seni arıyor karanlıkta.
Bu geceyi de senin kollarında bitiremediğim için üzgünüm ama hala yapmam gereken şeyler var bu hayatta. Belki bir gün, seni de alırım yatağıma...
